اندومتریوز چگونه بر باروری تأثیر میگذارد؟
اندومتریوز از چند طریق میتواند مانع از بارداری شود:
- تشکیل چسبندگی: بافتهای نابجا میتوانند باعث ایجاد چسبندگی بین اندامهای لگنی شوند. این امر میتواند ساختار آناتومیک لولههای فالوپ را تغییر داده و مانع از رسیدن تخمک به رحم یا لقاح شود.
- تغییر محیط لگن: وجود بافت اندومتریوز باعث التهاب مزمن در لگن میشود. این محیط التهابی میتواند برای اسپرم، تخمک و جنین سمی باشد.
- کیستهای تخمدانی (اندومتریوما): رشد بافت در تخمدانها میتواند منجر به ایجاد کیستهای شکلاتی شود که ذخیره تخمدانی را کاهش داده و کیفیت تخمکها را مختل میکند.
علائم هشداردهنده اندومتریوز
بسیاری از زنان ممکن است علائم خفیفی داشته باشند و یا اصلاً متوجه حضور آن نشوند، اما علائم شایع عبارتند از:
- درد شدید قاعدگی (دیسمنوره): دردی که فراتر از گرفتگیهای معمول است و ممکن است قبل از شروع خونریزی آغاز شده و چندین روز ادامه یابد.
- درد در حین رابطه جنسی (دیسپارونی): این یکی از شاخصهای مهم در تشخیص بالینی است.
- درد مزمن لگنی: دردی که با چرخه قاعدگی همسو نیست و در تمام ماه حس میشود.
- مشکلات گوارشی یا ادراری: درد هنگام دفع ادرار یا اجابت مزاج، بهویژه در دوران قاعدگی.
- خستگی مفرط: بسیاری از زنان مبتلا از خستگی مزمن شکایت دارند که با استراحت برطرف نمیشود.

راههای تشخیص قطعی
تشخیص اندومتریوز اغلب به دلیل شباهت علائم آن با سایر بیماریهای لگنی دشوار است و ممکن است چندین سال به طول انجامد.
- معاینه فیزیکی و تاریخچه پزشکی: پزشک متخصص با بررسی دقیق علائم و انجام معاینه لگنی، تودهها یا کیستهای احتمالی را بررسی میکند.
- سونوگرافی ترانسواژینال: برای شناسایی کیستهای بزرگ تخمدانی (اندومتریوما) بسیار مفید است، اما همیشه نمیتواند ضایعات کوچکتر را نشان دهد.
- امآرآی (MRI) لگن: برای بررسی دقیقتر گسترش بیماری و چسبندگیهای عمقی توصیه میشود.
- لاپاراسکوپی: این استاندارد طلایی تشخیص اندومتریوز است. در این جراحی سرپایی، پزشک با ایجاد برشهای کوچک در شکم، داخل لگن را مشاهده کرده و در صورت مشاهده بافتهای نابجا، میتواند نمونهبرداری (بیوپسی) انجام دهد یا همزمان نسبت به برداشتن ضایعات اقدام کند.
گزینههای درمانی برای افزایش شانس بارداری
اگر اندومتریوز دارید و قصد بارداری دارید، رویکرد درمانی متفاوت از زمانی است که فقط به دنبال کاهش درد هستید:
- جراحی محافظهکارانه: برداشتن بافتهای اندومتریوز و باز کردن چسبندگیها از طریق لاپاراسکوپی میتواند شانس بارداری طبیعی را در ماههای پس از عمل افزایش دهد.
- درمانهای کمکباروری (ART): اگر پس از درمانهای اولیه یا در موارد شدید اندومتریوز، بارداری طبیعی رخ نداد، روشهایی مانند IUI (تزریق اسپرم به رحم) یا IVF (لقاح خارج رحمی) توصیه میشوند. IVF در زنان مبتلا به اندومتریوز به دلیل دور زدن لولههای فالوپ و مدیریت مستقیم کیفیت تخمک، موفقیتآمیزترین روش محسوب میشود.
- مدیریت سبک زندگی: کاهش التهاب بدن از طریق رژیمهای غذایی ضدالتهابی، ورزشهای ملایم و کنترل استرس میتواند به بهبود علائم کمک کند.
نتیجهگیری
اندومتریوز مانعی جدی اما نه غیرقابل عبور برای بارداری است. تشخیص زودهنگام و مراجعه به متخصصین ناباروری (فلوشیپ ناباروری) کلید اصلی موفقیت است. اگر با دردهای لگنی مزمن مواجه هستید، حتی اگر هنوز قصد بارداری فوری ندارید، با پزشک خود مشورت کنید تا از ذخیره تخمدانی و سلامت باروری خود محافظت کنید.
منابع :
American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG) – Endometriosis and Infertility
World Health Organization (WHO) – Endometriosis Fact Sheet
https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/endometriosis
CDC (Centers for Disease Control and Prevention) – Reproductive Health and Endometriosis
Google Scholar – Research on Endometriosis and Fertility
https://scholar.google.com/scholar?q=endometriosis+impact+on+fertility
National Institutes of Health (NIH) – Treatment of Endometriosis-associated Infertility
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/?term=endometriosis+infertility